De laatste hoodie

Prutsemie heeft ondertussen al een kleerkast vol zelfgemaakte winterkleding. Het laatste stuk van haar collectie is deze hoodie:

Patroon: Ottobre 03/2013 - Nr 6 Funny Race

Stof: QjuTie Kids Collection

Ik voerde hem met fleece (10 euro in de Lidl voor anderhalve meter op 2m fleece, goedkoop en maar vooral babywangetjeszacht), dus is ie superwarm.
Mijn lief naaimachientje was echter niet helemaal akkoord met laag tricot + laag fleece + 3 lagen boordstof voor de bies rond de kap. Dat merk je jammer genoeg wel, want hier en daar sloeg ie een steekje over.
De kamsnaps daarentegen, die hadden daar allemaal geen last van.

 En deze keer eens niet te groot of te klein, maar net op maat! Nu ben ik het eerlijk gezegd wel beu, die hoodies. Dus dit was de laatste.

Volgend projectje?
 Een nieuwe hoes voor de strijkplank maken :) 't Is eens iets anders.

Wanten, hoodies en krimpen in de was.

Omdat de eerste hoodie zo goed gelukt was en ik het patroontje zo tof vond, besloot ik om er zeker nog twee bij te maken.

Ik duikelde uit de stoffenkast nog een gele tricot op, gekocht op het stoffenspektakel verleden jaar. Ergens onderaan in de stapel vond ik ook nog een t-shirt, gekregen van de schoonmoeder, om te recycleren. Dat wit was prima stof voor binnenvoering.

Dus zette ik mij aan het werk en twee dagen later had ik een mooie, gele hoodie voor Prutsemie. Zoals van gewoonte, stopte ik hem in de wasmachine en de droogkast. Enkele uren later, merkte ik dat het geel van de hoodie merkbaar kleiner was dan mijn binnenvoering... En na de eerste pasbeurt, viel het op dat de hoodie maar nipt, net niet gepast was... Blijkbaar had ik mijn stof niet voorgewassen en was alles gekrompen in de was.  Niets aan te doen, te klein is te klein.

Patroon: Ottobre 03/2013 - Nr 6 Funny Race

Stof: Coupon van het Stoffenspektakel

Ondertussen is de winter binnengevallen. Ik maakte een nieuwe hoodie met een binnenvoering uit joggingstof. Omdat de vorige hoodie te klein is uitgevallen, tekende ik overal twee cm extra aan de tricot en een cm extra aan de joggingvoering.

En ja hoor, deze stof kromp dus niet in de was, waardoor mijn dochter een hoodiekleed had. Deze blijft dus nog tot volgend jaar in de kast liggen.

Patroon: Ottobre 03/2013 - Nr 6 Funny Race

Stof: QjuTie Kids Collection

Maar ik ben koppig, dus waagde ik een derde poging. Eerst en vooral nam ik Prutsemie haar maten. Ondertussen is er namelijk weer een groeispurt gepasseerd. Zo wist ik zeker dat de mouwen en de lengte niet te kort gingen zijn. De binnenvoering maakte ik uit fleece, lekker warm. Deze zit wel ideaal, niet te klein en ook niet te groot. Nu nog wachten tot ie uit de droogkast komt voor ik foto's kan nemen!

 En als toetje op de taart maakte ik ook nog enkele wanten. Lekker breed, zodat haar vingertjes veel plaats hebben vanbinnen.

Patroon: eigen patroon

Stof: Poppy Europe 

Schoonmoeder maakte een hele wintergarderobe pulletjes voor Prutsemie, de ene nog mooier als de andere! 

Nu rest er mij alleen nog een paar warme winterbroeken te maken.


Bijvoorbeeld:

Patroon: Ottobre 03/2013: Summer Sea verlengd

Stof: QjuTie Kids Collection

Viel even stil

Het is een drukke periode momenteel. Prutsemie haar agenda staat weer vol met de verschillende therapieën: kinésitherapie, logopedie, audiotesten, fitting CI en herfitting CI en binnenkort mogen we het UZ nog eens platlopen voor de standaard halfjaarlijkse onderzoeken. Dan is er ook nog eens de administratieve rompsloop met verlengen van terugbetalingen en andere zaken die maar niet op orde willen raken... Als toetje op de taart, vond Buikgriep het ook nog eens tijd voor een bezoekje. Niets te ernstig, op een dagje na waren we er al zo goed als vanaf.

Toch vond ik nog ergens tijd om voor Prutsemie een hoodie te maken. Ik was al even aan het rondkijken voor een mooi patroontje, maar ik had wat schrik om de biezen af te werken met boordstof. De vorige keren was ik daarmee namelijk compleet de mist in gegaan. Dus namen we een goedkoop teststofje en een restje boordstof en probeerden we het met de hulp van uitleg in Ottobre uit. En wonder oh wonder, het lukte! En nu ben ik zo trots op mijn biesjes :D

En ook wel op de rest van de hoodie!

Nadat ik de hoodie gestreken had, merkte ik dat de kamsnaps vooraan gebarsten waren. Helemaal niet mooi en eigenlijk zaten ze ook niet echt recht in het midden. Dus vraag ik me af: hoe kan ik de snaps het best verwijderen zonder verdere schade aan mijn stof?

En weet er iemand of het effectief door het strijken was? Want ik weet 't anders eigenlijk niet echt...
Blijkbaar zijn kamsnaps strijkgevoelig... Zo hebben we weer wat bijgeleerd. Dank je, Tine.

Patroon: ottobre 03/2013 - Nr 6 Funny Race

Stof: QjuTie Kids Collection

Winterkleedje

Ik tikte een tijdje geleden een couponneke donkerpaars winter velours op de kop bij Pauli Stoffen. Ik had op 't eerste moment geen idee wat ik daarmee ging maken, maar het was me zo'n koopje dat ik het wel moest meenemen.

En een paar dagen geleden in bed, zo tussen waken en slapen, kwam ik op een idee. De volgende morgen deed ik het boek 'Allemaal kleedjes' open en begon het patroon voor het Luna jurkje over te nemen. Maat 2 was wat nipt, tenslotte is het een echt winterstofje en zal Prutsemie dat -hopelijk- pas binnen een maand of drie dragen, dus tekende ik het patroon voor 4 jaar over. Ik nam voor een keertje geen naad, zo maakte ik het patroon wat kleiner. Jammer genoeg was mijn couponnetje wat kort, dus werd het kleedje met een vijftal centimeter ingekort.

Het naaien ging geweldig goed en twee uurtjes later stak het kleedje in elkaar. Normaal moest het achteraan afgewerkt worden met knoopjes, maar dat zag ik door die dikke velours niet goed komen. Prutsemie heeft ook het geduld niet om te wachten tot al die knoopjes dichtgedaan worden, daartegen staat ze al recht, of zit ze vochtige doekjes uit het doosje te vissen, of duwt ze zo hard tegen dat ik geen knoop meer dicht krijg. Dus haalde ik, blij als een klein kind, mijn kamsnaps boven. Ik vind dat geweldige dingen! Makkelijk in je stof te krijgen en het laat nooit meer los. Ik checkte dus vier keren dat ik alles wel goed stak. Vooraan naaide ik nog drie knoopjes. Die houden de neep plat en zijn nog mooi decoratief.

De volgende dag reed ik naar de Veritas en vond ik daar de perfecte kleur satijn biais. Die zette ik er dezelfde avond op.

Cupcake bloes.

Het heeft even geduurd voor ik eraan durfde beginnen. Na het vorige mislukte gedubbelde projectje, was ik een beetje terughoudend over dubbelen. Toch, dat bloesje in de Ottobre lonkte en 't was wel tijd om de herfstcollectie van de dochter te maken. Voor de zomer heeft ze namelijk al voldoende.

Daarbij heb ik nog een hele verzameling katoen liggen. Tijd om daar eens iets mee te gaan doen.

Het knippen ging prima. Van de uitleg in de Ottobre snapte ik maar de helft, maar na een keer of twintig herlezen dacht ik alles te begrijpen.

Punt 1 is dat de touwtjes tussen de naden van de tuniek en de voering moesten genaaid worden. Dat betekent: stikken op 6 lagen katoen en nog eens doorstikken op 8 lagen katoen. Wel, dat kàn mijn brotherke niet. Daarbij vond ik het ook nogal dom om touwtjes te hebben 'gewoon ter decoratie'. Omdat ik al eens een bloes met een split vooraan had gemaakt, en omdat die split nogal vrij hard openhangt als Prutsemie die bloes aanheeft (vraag me niet hoe ik die aangekregen heb), wou ik nu toch koordjes die ik wat kon aanspannen. Dus naaide ik een extra reeks en zo ontstond er een koordtunnel.

Feitelijk hoefde ik niet bang te zijn, want eens ik het bloesje in elkaar aan het zetten was, ging alles wonderwel vlot. En toen draaide ik alles binnenstebuiten... en merkte ik dat ik mijn voering aan de verkeerde kant genaaid had.

We tornden dus de binnenvoering los en stikten deze opnieuw, maar dan aan de goede kant. Het resultaat zag er veelbelovend uit!  Ik hoefde ook alleen nog maar om te zomen.
De cupcakestof zoomde ik om als was het niets. De roze binnenvoering, welke een heel dun katoen is, liet zich wat moeilijker omzomen. Ten eerste trok mijn stof scheef en ten tweede had ik lussen bovenaan.

 

Wat je ziet is de goede kant en dus de bovendraad. De lusjes komen van de onderdraad. 

Het leek erop dat de onderdraad door de twee lagen stof door naar boven werd getrokken. Het koud zweet brak me uit, want dat was iets dat de Lervia standaard deed en dat ik nooit heb opgelost gekregen...
Ik foefelde wat met de bovenspanning, maar dat gaf geen verschil. Van de onderspanning bleef ik wijselijk af. Toen smeet ik mijn probleem in het facebookgroepje van de Stoffenmiekes.

Zij raadden aan en ik probeerde de volgende avond deze zaken uit:

• Draad en spoel opnieuw inrijgen
• Naald nakijken en desnoods vervangen
• Spoel opnieuw omwinden zodat het strakker zit
• Draadspanning aanpassen van spoel (dat deed ik niet, daar blijf ik af)
• Geen te dunne naald gebruiken (ik gebruikte een 70 en dat was goed)

En mijn probleem bleef zich voordoen. Uit pure frustratie deed ik de onderkant van de Brother open en kuiste hem uit. Iets wat blijkbaar eens heel erg nodig was... Maar hij bleef lussen.

Na diep graven in mijn grijze massa herinnerde ik me dat ik ooit eens, ergens in een ver verleden, op een blog had gelezen dat sommige stoffen te dun zijn voor de naaimachine. Ik veronderstelde nu met zo'n stofje te werken. De oplossing was toen om te naaien met een blad papier onder de stof en achteraf dat papier voorzichtig uit het stiksel te trekken. Omdat ik soms nogal lomp ben, vooral als ik gefrustreerd ben, haalde ik oplosbaar vlieseline tevoorschijn. Ik tornde alles terug los, speldde alles er terug aan met de vlieseline ertussen en hupsa... geen lusjes meer! Huuraaj!

Gewoon nog eventjes de vlieseline ertussenuit wassen met koud water en dan hup mee de wasmachine in.

En hier is ie:

Bikinitop

Aangezien de zomer de verloren schade wil inhalen (lees: 30.8°C in de schaduw) en Prutsemie continu in haar blootje wil rondlopen en ik dat eigenlijk niet zo fijn vind (lees: de 'nieuwe' huurbuurman noemt haar continu 'hij'), keek ik eens in mijn kado-Ottobre en vond ik daar een (poepsimpel?) patroon voor een bikinitopje.

Oftewel was het patroon echt poepsimpel, oftewel begin ik gewoon beter en beter te worden in het naaien. Enfin, 't was geknipt en gestikt op een uurtje of twee. En ik heb trààg gewerkt, want er zat nogal wat precisiewerk bij. (Lees: ik wil bias altijd waterpasrecht naaien)

En dit is 'm dus. 

Cupcakes met rushes.

Princess Castle.

De nieuwe Ottobre zat onlangs in mijn bus, met dank aan de postbode.

En ik dacht: "Ik heb daar nog ergens een mooi effen geel tricootje en ook nog eentje met appeltjes op... En dat model van op de voorpagina vind ik tof. En 't ziet er eigenlijk vrij simpel uit... We gaan dat eens rapkes maken!"

Wel, rapkes heeft drie dagen geduurd, maar ik ben erin geslaagd om het projectje te redden met dank aan de Ottobre Fans van Facebook en Sandra Stoft. Ik heb de halsbies er eerst aangezet op de biais-manier, maar dat lebberde dat 't niet schoon meer was. Dus tornde ik alles los, mat ik alles nog eens op en rekende ik opnieuw uit en knipte ik een nieuwe halsbies. Deze zette ik eraan op de boordstof-manier. En dat lebberde al iets minder hard, maar het lebberde nog altijd véél te veel, zoals u hieronder kan zien:

 Dus wat veranderde ik:
- De halsbies werd nu 4 cm, ongeplooid 9 cm breed in totaal ipv de 3.5 cm die Ottobre vermeld.
- De zigzagsteek werd vervangen door een tweelingnaaldsteek
- De halsbies werd nog maar eens 5 cm korter gemaakt.
- De naad van de appeltjesstof knipte ik af, wegens totaal uitgelebberd.
- De bies zette ik er opnieuw aan op de boordstofmanier.

En wonder boven wonder, dit was het eindresultaat:

Dat ziet er al héél wat beter uit!

Jammer genoeg besloot Mss Lilly niet goed op te letten toen ze de onderrand wou omzomen en vergat ze haar brotherke in te stellen op een tweelingnaaldsteek. De naald brak en het was gedaan met tricot stikken die avond. *zucht*

De mouwen werk ik dus morgen af, daar komt ook nog een mooi geel biezeken rond.  
 
En ik moet iets toegeven... Ik ben verliefd... op die appeltjesstof!

Jurkje mislukt, dan maar een maandverbandenzakje maken.

Ik had nog twee mooie paarse stofjes liggen  van op de stoffenbeurs. En ik had ook nog een heel mooi patroontje voor een jurkje in de vorige Ottobre gezien. Dus begon ik met opnemen en afspelden en uitknippen.

En toen liep het grandioos mis.

Ik had al eens iets dubbel gemaakt. Een zomers bloesje van in de Burda. Dus las ik de werkbeschrijving maar half en snapte er maar 1/4 van omdat ie in het frans is en zette me aan het werk. Trots ging ik om 23 u slapen, want alles was prima gegaan. Nergens had ik ook maar één foutje gemaakt. Het jurkje zou morgen heel snel in elkaar staan.

Ik kon de slaap niet vatten. Geen idee waarom, maar ik was rusteloos. En toen, op het moment tussen waken en slapen, begon mij iets te dagen... Ik had eerst alles aan elkaar moeten zetten en dàn pas alles dubbelen. Hoe kreeg ik die blinde rits er anders in? Juist, niet. En hoe dik waren die naden dan wel niet? Juist ja, te dik. Over naad nagedacht, ik zou dan ook een extra cm naad moeten bijgetekend hebben, want nu had ik mijn naden al opgebruik om het te dubbelen.

De volgende morgen bekeek ik mijn projectje en begon mijn stof los te tornen. Als er nu iets is wat gemakkelijk ging met de Lervia, was het wel tornen. Zo vast stikte die machine dus... Brother daarintegen, die weet wat vaststikken is.... Dat krijg je van je leven niet meer los! Toch niet zonder je stof onherroepelijk te beschadigen... Na heel wat gesakker en gaten in mijn stof later, gaf ik het op. Zelfs van de overgebleven stukken kreeg ik geen nieuw projectje bedacht.

Tans pis, bovenste deel jurkje ligt in de vuilnisbak. Niets meer aan te doen. Gelukkig was ik nog niet aan het onderste deel begonnen.

Omdat ik nogal gefrustreerd was, besloot ik iets héél ergs simpel te maken. Ik was al surfend op het net deze tutorial tegengekomen. Een maandverbandenzakje, waarom was ik daar nog niet opgekomen?!

Dus nam ik een restje stof en onderaan de stapel fournituren vond ik nog een bijpassend stukje biaslint et voila!

Nu gaan er geen 'hangmatten' meer liggen ronddwalen in mijn handtas, maar zitten ze allemaal in een eenvoudig en snel te vinden zakske.

Dank u Wolinn!

Uki 2!

Prutsemie is gek op haar T-shirt met Uki. De eerste keer dat ik het aan haar liet zien, keek ze met zo'n blik van "enwasdanuweer" oftewel "datinteresseertmijNIET.".

 En toen...

Toen zag ze Uki erop staan en kreeg ik de grootste glimlach ooit!

Pretlichtjes in de ogen,                                                                     

Graaiende vingertjes,                                

Stampende voetjes.

Het T-shirt kreeg een knuffel en er werd nog wat mee gezwaaid, voor ik het haar mocht aandoen.

Ondertussen is het shirt ook al eens gewassen. De tricot blijkt meer en meer te gaan lebberen. Het resultaat is nu dat ik langs voor bijna een kleedje heb en langs achter een T-shirt.
Ook de opstrijktekening is al gebarsten hierdoor, terwijl bij de andere T-shirts die nog in prima staat is.

Jammer, maar het zij zo.

Ik wacht nog even tot de grote soldenmassa gepasseerd is in Leuven en dan ga ik bij Pauli's een metertje of twee witte tricot halen. En terwijl eens piepen of er geen plezant couponneke tussen ligt. Of een tof stofke in de afprijshoek.

En oh ja, ook dit nog: macramékoord, witte paspel, paarse en witte Gütermann katoenen draad, en boordstof met streepjes moesten ze er hebben.

En wanneer komt die nieuwe Ottobre nu uit?!

Uki!

Mijn dochter is gek van Uki. Als het even niet meer gaat, neem ik haar op schoot en zet Uki op. Binnen de vijf seconden is ze stil. 

Ik had nog een gele tricot liggen en nog een oud, wit t-shirt dat ik amper gedragen heb wegens niet lang genoeg naar mijn zin en véél te breed. De achterkant kon nog prima dienen voor een projectje raglan t-shirt voor de dochter. Op google vond ik wat afbeeldingen van Uki en ik had nog welgeteld 1 opstrijkblad. Dat leek me een prima combinatie.

Toen ik 't witte voorstuk uit dat tshirt aan het knippen was, had ik al mijn twijfels. Toen ik hem in elkaar stikte, werden die twijfels bewaarheid.  
Ik koop nooit nog een tshirt in de Paprika. Wat een flutkwaliteit tricot is me dat zeg! 'k Geloof dat ik dat t-shirt amper twee keer heb gedragen en nu lebbert dat al volop. Ik dacht dat het te breed was, maar blijkbaar was de tricot van in het begin al uitgerokken.

Mijn voorkant is dus een stuk groter geworden dan ik geknipt heb. Ik hoop maar dat het allemaal wat terug samentrekt na de eerste wasbeurt. Maar ik stel er mijn hoop niet op.

Auto's en zakjes.

Prutsemie heeft de laatste tijd veel interesse in wielen. Ze is dan ook dol op haar fietsje. Niet om op te fietsen, maar om het op zijn zij te leggen en met de wieltjes te spelen.

Een tweede topper hier zijn kleine autootjes. In haar verzameling zit ondertussen een brandweerwagen, een blauwe Renault Clio Gordini, een Mitsubishi en een Citroën C2. Heel tof spelen vind ze dat.

Wij vinden het iets minder om opeens op zo'n wagentje te stappen. Want ineens rij je een eindje verder en breek je bijna je nek.
Verbazend hoe stérk zo'n kleine speelgoedautootjes zijn, want ze overleven zo'n stoten iets beter dan wij.

Op dat rondslingeren moest dus iets gevonden worden.

Ik had nog ergens een restje zwarte velours. Daar vond ik ook nog een zilver lintje bij. De knoopjes zijn zo niet mijn ding, maar het zijn de enige met een gat groot genoeg om het lint door te halen.

Na even wat bijknippen kwam dit onder mijn naaimachine uit:

 

Nu Prutsemie nog leren wat opruimen betekent. 

Vriend wil er ook zo eentje met het Citroën logo op. Als mijn dutske morgen wat wil slapen 's nachts, heeft hij ook zo'n zakje :) 

Raglan mouwen.

Wat ben ik op zoek geweest naar een patroon voor t-shirts met raglan mouwen! Ik dacht er eentje te vinden in de Burda van januari 2013, maar de kleinste maat was een 134. Prutsemie draagt nu een 104, dus dat zou wel veel kleiner moeten gemaakt worden. Mezelf kennende, zou het patroon dan niet meer kloppen.

Er werd gezocht op het internet, maar daar vond ik ook niet wat ik wou.

En toen hé, deed ik die Ottobre nogmaals open en wat zag ik daar? Een t-shirt met raglanmouwen in mijn dochter haar maat. En nog eens 5 maten groter ook, moest het nodig zijn.

Wegens geen witte tricot meer, bezocht ik de Zeeman en kocht ik daar een wit XL t-shirt van 2,49 euro. Ik sloeg erin om uit dat t-shirt anderhalve t-shirt voor de dochter te halen. En van 't gene dat ik nog over heb, kan ik aan nog twee andere t-shirts mouwen naaien.

De kleurige tricot en de boordstof komt van op het stoffenspektakel. Het waren couponnetjes, ik weet niet meer hoeveel ze net gekost hebben. Maar aangezien het couponnetjes waren, zal het alleszins niet duur geweest zijn.

Zo goedkoop kan zelf kleding maken zijn se.

De stempels heb ik zelf ontworpen in Fireworks en zijn er achteraf met transferpapier opgestreken. Zo heeft zo'n t-shirt ook nog eens een finishing touch.

Natuurlijk typte ik een fout in één van de stempels. Dat komt ervan als je dat nog even snel doet omdat de dochter toch niet kan slapen en ik bijgevolg ook niet. En dan kijk je dat 's ochtends, wanneer je helemaal niet uitgeslapen bent, natuurlijk ook niet na. 
Kieken dat ik ben!

Hieronder zet ik de stempels. Mocht je ze tof vinden, je mag ze opslaan en ze hergebruiken.

De uiltjes...

Op een blauwe maandag ging ik naar Pauli's in Leuven... Iets héél ergs gevaarlijks voor mijn portemonnee. Ik ging gewoon eens neuzen, want binnen een paar weken was het stoffenbeurs en ik wou wel eens weten waar ik mij allemaal aan kon verwachten.

En toen zag ik daar...

Allemaal uiltjes! 

En ik was verkocht....

Toen kwam ik thuis met een meter uiltjestricot en een halve meter zwarte boordstof. Ik nam een oude longsleeve van mijn dochter, knipte deze mooi op de naden open en tekende mijn eigen patroon, een maatje groter weliswaar.  

Nog altijd wat bang van de tricot, zocht ik op tinternet naar tips en kwam zo uit op de blog van Mamasha. Ik las en leerde bij en besloot van het geleerde direct in de praktijk om te zetten.

Dit was het eindresultaat van mijn brouwsel: 

Plots had mijn naaimachine en naaikoffer een permanente plaats op de eettafel in de living. En was ik ook niet bang meer van tricot.